Dla lekarzy, farmaceutów oraz innych świadczeniodawców.
Osoby posiadające EKUZ przebywające czasowo w Polsce mają prawo do świadczeń niezbędnych, tzn. takich, które z powodów medycznych stają się niezbędne w czasie pobytu tych osób w Polsce, biorąc pod uwagę charakter tych świadczeń i planowany czas pobytu. W związku z tym, że do oceny niezbędności świadczeń bierze się wyłącznie przesłanki medyczne oceny tej dokonać powinna osoba o odpowiednich kwalifikacjach, tzn. lekarz. Posiadanie przez pacjenta skierowania wydanego przez innego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie może być traktowane jako przypadek planowanego leczenia w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 , chyba że zostaną stwierdzone inne, dodatkowe okoliczności wskazujące, że pobyt osoby w Polsce jest związany z leczeniem zaplanowanym jeszcze przed przyjazdem do Polski.
W związku z tym niedopuszczalne jest, aby oceny, czy dane świadczenie jest, czy nie jest niezbędne ze wskazań medycznych, dokonywała osoba niebędąca lekarzem a zatrudniona, np. w recepcji czy rejestracji świadczeniodawcy.
Pracownik rejestracji uprawniony jest do oceny pozostałych niemedycznych przesłanek, od spełnienia których uzależnione jest prawo do uzyskania świadczenie zbędnych, np. warunku posiadania przez osobę ważnego, właściwego dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji, sprawdzenia tożsamości osoby i zweryfikowania, czy dane zawarte w dokumencie potwierdzającym tożsamość są tożsame z danymi zawartymi na karcie EKUZ, czy warunku, że uzyskanie tych świadczeń nie jest celem pobytu pacjenta w Polsce, co wskazywałoby na to, że świadczenia te są zaplanowane. Tego rodzaju informacje można uzyskać albo wywnioskować z rozmowy z pacjentem w trakcje rejestracji.
W razie stwierdzenia przez pracownika rejestracji że dane świadczenie nie może zostać ustalone w trybie art.19 rozporządzenia nr 883/2004, np. z uwagi na brak odpowiedniego dokumentu potwierdzającego prawo pacjenta albo uzasadnione przekonanie, że pobyt pacjenta w Polsce jest spowodowany chęcią uzyskania danego świadczenia, pracownik rejestracji powinien poinformować pacjenta o niemożności jego przyjęcia zgodnie z przepisami o koordynacji, co w praktyce oznacza, że pacjent ten powinien zostać potraktowanym, jako pacjent prywatny, z zastrzeżeniem art. 53 ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Natomiast, w przypadku gdy pracownik rejestracji stwierdzi, że pacjent spełnia wszystkie określone w przepisach o koordynacji warunki niemedyczne uzależniające prawo do uzyskania świadczeń , ma obowiązek zarejestrowania pacjenta.
Powyższe regulują:
Lubelski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, prosi o przekazanie powyższych informacji podległym pracownikom, a zwłaszcza lekarzom oraz osobom zatrudnionym w rejestracji celem ich przestrzegania.
Zastępca Dyrektora
ds. Medycznych
Lubelskiego OW NFZ
Dorota Blechar