Lubelski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia

W związku z licznymi zapytaniami i wątpliwościami dotyczącymi obowiązku umieszczania przez Świadczeniodawców numeru REGON na skierowaniach do ambulatoryjnych poradni specjalistycznych oraz na leczenie w warunkach stacjonarnych, poniżej przedstawiam stanowisko Lubelskiego Oddziału Wojewódzkiego w przedmiotowej sprawie.

Tekst pierwotny ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej ogłoszony w Dzienniku Ustaw z roku 1995 nr 88 poz. 439, w art. 43 ust. 3 nakładał na podmioty podlegające wpisowi do urzędowego rejestru podmiotów gospodarki narodowej, obowiązek podawania numeru identyfikacyjnego REGON na pieczęciach firmowych i drukach urzędowych.

W wyniku nowelizacji ww. aktu prawnego, którego ujednolicona treść została zamieszczona w załączniku do obwieszczenia Marszałka Sejmu RP z dnia 24 kwietnia 2012 roku, poz. 541, zostało zmienione brzmienie cytowanego powyżej artykułu, w którym ustawodawca znosi obowiązek umieszczania na pieczęciach podmiotów gospodarczych nadanego numeru REGON. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawnymi określonymi w art. 43 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej (Dz. U. 2012, poz. 541) „Informacja o nadanym podmiotowi (...) numerze identyfikacyjnym jest udostępniana na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego (…) lub za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP), (…).” Przedmiotowe udostępnienie jest potwierdzeniem dokonania wpisu przedmiotowych informacji w rejestrze podmiotów.

Należy jednak zwrócić uwagę na treść zapisów zarządzenia Nr 103/2012/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 grudnia 2012 r. (z późn. zm.) w  sprawie określenia szczegółowych komunikatów sprawozdawczych XML dotyczących świadczeń ambulatoryjnych i szpitalnych. Cytowane zarządzenie przedstawia zakres niezbędnych danych oraz informacji gromadzonych przez Świadczeniodawców, które wymagane są do prawidłowego sprawozdania zrealizowanych usług medycznych, umożliwiając sfinansowanie świadczeń przez NFZ. Jednym z elementów zestawu świadczeń opieki zdrowotnej przekazywanego w komunikacie sprawozdawczym do systemu informatycznego NFZ, są dane dotyczące skierowania na dalsze leczenie. W elemencie „zlecenie”, wymagane jest wskazanie typu identyfikatora świadczeniodawcy wystawiającego przedmiotowe skierowanie, którym może być 14 cyfrowy numer REGON lub nr księgi rejestrowej rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.  

Reasumując, aktualnie nie ma podstaw prawnych, które nakładałyby na podmioty wykonujące działalność leczniczą, obowiązek podawania numeru REGON na firmowych pieczęciach, którymi niejednokrotnie Świadczeniodawcy posługują się podczas wydawania skierowań do poradni specjalistycznych oraz leczenia szpitalnego. Jednakże, umieszczenie takiego typu danych identyfikacyjnych, umożliwia Świadczeniodawcom wywiązanie się z wymagań określonych w cytowanym powyżej zarządzeniu Prezesa NFZ.

Ponadto pragnę przypomnieć, iż zgodnie z § 9 ust. 1 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. (Dz. U. nr 252, poz. 1697 z późn. zm.) w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania oznaczenie podmiotu wystawiającego skierowanie na badania lub konsultacje powinno zawierać:

1. nazwę podmiotu,
2. adres podmiotu, wraz z numerem telefonu,
3. kod identyfikacyjny, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm. 2) ), zwany dalej „kodem resortowym”, stanowiący I część systemu resortowych kodów identyfikacyjnych - w przypadku zakładu opieki zdrowotnej,
4. nazwę jednostki organizacyjnej oraz jej kod resortowy stanowiący V część systemu resortowych kodów identyfikacyjnych – w przypadku zakładu opieki zdrowotnej,
5. nazwę komórki organizacyjnej, w której udzielono świadczeń zdrowotnych, oraz jej kod resortowy – w przypadku zakładu opieki zdrowotnej,
6. numer wpisu do rejestru prowadzonego przez okręgową izbę lekarską – w przypadku indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskie i grupowej praktyki lekarskiej.